เหตุใดที่กฎหมายห้ามทำข้อตกลงยกเว้นความรับผิดไว้ล่วงหน้า ในเหตุเพื่อกลฉ้อฉลหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของลูกหนี้ ตาม ปพพ. ๓๗๓

 
(นายเสนีย์ ปราโมช)

********************

 
"ข้อห้ามตามมาตรานี้นั้นมีอยู่ ๒ ประการที่กฎหมายบัญญัติห้ามไว้ คือ ห้ามลูกหนี้ยกเว้นความรับผิดในกลฉ้อฉลของลูกหนี้ และห้ามลูกหนี้ยกเว้นความรับผิดในการประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของลูกหนี้ จะเห็นได้ว่า ถ้าหากมีการตกลงในข้อความดังกล่าวขึ้น จะเป็นการเข้าทำสัญญาโดยไม่สุจริต เสมือนกับเป็นการบอกล่วงหน้าว่าในอนาคตอาจจะมีการฉ้อฉลอันเกิดจากลูกหนี้ขึ้นมาได้ หรืออาจจะมีการประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงอันเกิดจากการกระทำของลูกหนี้ขึ้นมาได้ อันเป็นการยอมรับจากตัวลูกหนี้ว่าตนเองอาจจะไม่บริสุทธิ์ใจในการทำสัญญา หรือผลที่จะตามมาจากการทำสัญญาระหว่างกันได้ ซึ่งขัดต่อการตีความสัญญาตามมาตรา ๓๖๘ ที่จำต้องตีความไปในทางสุจริต ถึงแม้ว่าข้อตกลงดังกล่าวจะเกิดขึ้นจากความบริสุทธิ์ใจของคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายก็ตาม แต่ก็เป็นการละเลยวิสัยของคนธรรมดาที่จะทำการได้โดยสุจริตได้ กฎหมายจึงจำต้องยื่นมือเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยห้ามการกระทำดังกล่าวระหว่างคู่สัญญาเสีย"
 

อ้างอิงที่มา : Turkjung Law