ลายพิมพ์นิ้วมือในเวลานี้ถือเหมือนเครื่องหมายอย่างหนึ่งเท่านั้น ต้องมีการรับรองต่างกับที่เคยปฏิบัติกันมาแต่กาลก่อน ความประสงค์คงเป็นว่าจะบังคับพลเมืองโดยทางอ้อมให้สนใจในวิชชาหนังสือให้มากขึ้น เพื่อประโยชน์แก่ตัวเองและความเจริญของประเทศอย่างหนึ่ง และเป็นการคุ้มครองประโยชน์ของคู่กรณีเพื่อมิให้ยุ่งยากแก่การพิจารณาในโรงศาลด้วยอีกอย่างหนึ่ง ด้วยเหตุว่าลายพิมพ์นิ้วมือจะต้องมีผู้ชำนาญการพิเศษตรวจสอบ การที่เอานิ้วมือของคนที่ตายแล้วพิมพ์ลงในกระดาษ อาจไม่ผิดแปลกกับที่ทำไว้ขณะผู้นั้นมีชีวิตอยู่....

(บทบัณฑิต เรื่องประมวลกฎหมาย ฯลฯ ของหลวงสารสาสน์ประพันธ์ หน้า ๔๒๓)