ทฤษฎีเจตนา(Vorsatztheorie)
 

 
              เจตนาเป็นเรื่องภายในจิตใจของผู้กระทำ  ตามทฤษฎีนี้ การที่ผู้กระทำจะต้องรับผิดในทางอาญานั้น ในส่วนของเจตนาแยกองค์ประกอบได้สองส่วน คือ ส่วนรู้องค์ประกอบความผิด(ภายนอก) กับส่วนรู้ว่าไม่มีเหตุที่ตนสามารถกระทำได้
             ทฤษฎีเจตนา  เห็นว่า องค์ประกอบส่วนที่ว่าด้วยเหตุที่ผู้กระทำความผิดไม่อาจกระทำได้ เป็นองค์ประกอบในทางปฏิเสธขององค์ประกอบความผิด  ตามทฤษฎีนี้ยังเห็นว่าผู้กระทำนั้นมีเจตนาที่กระทำผิด แต่ไม่ควรตำหนิผู้กระทำหรือตำหนิผู้กระทำไม่ได้ เพราะเหตุว่าเขาสำคัญผิด  ซึ่งตามประมวลกฎหมายอาญาของไทย บัญญัติไว้ในมาตรา ๖๒ 
               ดังนั้นการที่ผู้กระทำเขาเข้าใจว่าเขากระทำได้  อันเป็นกรณีเข้าใจองค์ประกอบความผิดในทางปฏิเสธ เป็นกรณีที่ผู้กระทำไม่รู้ในส่วนที่ไม่รู้ว่าเขากระทำไม่ได้  ผู้กระทำไม่รู้เพราะสำคัญผิด แต่ยังถือว่าเขามีเจตนา  เพียงแต่ตำหนิเขาไม่ได้
               ส่วนในวรรคที่สอง มาตรา ๖๒ ยังใช้ทฤษฎีเจตนา  หมายความว่าผู้กระทำมีเจตนากระทำ แต่ที่เขาสำคัญผิด กฎหมายก็ยังไม่เอาผิดในฐานเจตนา  แต่ด้วยเหตุเพราะผู้กระทำประมาทไม่ใช้ความระมัดระวังในการคิดจึงสำคัญผิด (คิดโดยประมาท) ผู้กระทำจึงต้องรับผิดในฐานประมาท