ตามหลักกฎหมายและแนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3247-3248/2568 หน้าที่ในการจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรมีเงื่อนไขเรื่องระยะเวลาดังนี้ 

• หน้าที่ตามกฎหมาย: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1564 กำหนดให้บิดามารดาจำต้องอุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาตามสมควรแก่บุตร "ในระหว่างที่เป็นผู้เยาว์" เท่านั้น
• คำสั่งศาล: ในคดีตัวอย่างที่ยกมา ศาลฎีกาได้กำหนดให้ฝ่ายที่มีหน้าที่ต้องชำระค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตร จ่ายเป็นรายเดือนในแต่ละช่วงวัย "จนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ"

สรุปคือ เมื่อบุตร บรรลุนิติภาวะแล้ว (โดยปกติคืออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ หรือการสมรสโดยชอบด้วยกฎหมาย) ภาระหน้าที่ในการจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูตามคำพิพากษาหรือตามมาตรา 1564 จะสิ้นสุดลง เนื่องจากบุตรพ้นจากสภาพการเป็นผู้เยาว์แล้วครับ,

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลในแหล่งข้อมูลนี้เน้นไปที่กรณีของบุตรที่เป็นผู้เยาว์ หากคุณต้องการทราบกรณีพิเศษ เช่น บุตรบรรลุนิติภาวะแล้วแต่ยังเรียนไม่จบหรือทุพพลภาพจนไม่สามารถหาเลี้ยงตนเองได้ (ซึ่งกฎหมายอาจมีข้อยกเว้นในบางมาตราที่ไม่ได้ระบุไว้ในแหล่งข้อมูลนี้) ผมแนะนำให้ศึกษาเพิ่มเติมหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายโดยตรง