ในการพิจารณากำหนด ค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตร ศาลจะใช้หลักเกณฑ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/38 โดยพิจารณาจากปัจจัยสำคัญดังต่อไปนี้ :

• ความสามารถของผู้มีหน้าที่ต้องให้: ศาลจะพิจารณาจากกำลังทรัพย์หรือศักยภาพในการจ่ายของบิดาหรือมารดา
• ฐานะของผู้รับ: พิจารณาจากความจำเป็นและระดับความเป็นอยู่ของตัวบุตร
• พฤติการณ์แห่งกรณี: พิจารณาปัจจัยแวดล้อมอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องในคดีนั้นๆ
• สภาพความเป็นอยู่ในแต่ละช่วงวัยของบุตร: การกำหนดค่าเลี้ยงดูต้องสอดคล้องกับความต้องการและสภาพการใช้ชีวิตของบุตรในแต่ละช่วงอายุที่เป็นผู้เยาว์

ทั้งนี้ ศาลมีอำนาจวินิจฉัยว่าจะกำหนดให้ เพียงใดหรือจะไม่ให้เลยก็ได้ โดยมักจะกำหนดให้ชำระเป็น รายเดือนในแต่ละช่วงวัยจนกว่าบุตรจะบรรลุนิติภาวะ ซึ่งเป็นหน้าที่ของบิดามารดาที่ต้องอุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาตามสมควรแก่บุตรในระหว่างที่เป็นผู้เยาว์ตามกฎหมาย,