ศาลสามารถอนุญาตให้ขยายระยะเวลาการยื่นอุทธรณ์ได้ โดยมีหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามที่ระบุในแหล่งข้อมูลดังนี้ 

1. หลักเกณฑ์การขอขยายระยะเวลา

แม้กฎหมายจะกำหนดให้ต้องยื่นอุทธรณ์ภายใน 1 เดือนนับแต่วันอ่านคำพิพากษา แต่ศาลมีอำนาจสั่งขยายระยะเวลาออกไปได้โดยอาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15

2. เงื่อนไขที่ศาลจะอนุญาต

การที่ศาลจะใช้ดุลพินิจอนุญาตให้ขยายเวลาได้นั้น ผู้อุทธรณ์ต้องแสดงให้เห็นถึงเหตุจำเป็น ดังนี้:

• กรณีขอขยายก่อนสิ้นสุดระยะเวลา: ต้องมี "พฤติการณ์พิเศษ" ที่ทำให้ผู้อุทธรณ์ไม่สามารถยื่นอุทธรณ์ได้ทันภายในกำหนด
• กรณีระยะเวลาอุทธรณ์สิ้นสุดลงแล้ว: จะขอขยายได้ก็ต่อเมื่อมี "เหตุสุดวิสัย" ที่ทำให้ไม่สามารถยื่นอุทธรณ์ได้ภายในกำหนดเวลาปกติ

3. หน้าที่ของจำเลยในการมาแสดงตน

ในกรณีที่จำเลยต้องรับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่า และไม่ได้ถูกคุมขังอยู่ จำเลยมีหน้าที่ต้องมาแสดงตนต่อเจ้าพนักงานศาลในขณะที่ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ด้วยเช่นกัน หากไม่มาแสดงตน ศาลอาจมีคำสั่งไม่รับคำร้องดังกล่าว

4. ข้อสังเกตเพิ่มเติม

• อำนาจของศาล: การพิจารณาและมีคำสั่งขยายระยะเวลาเป็นอำนาจของ ศาลชั้นต้น
• การโต้แย้งคำสั่ง: หากศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ฝ่ายหนึ่งขยายระยะเวลาอุทธรณ์ คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งมีสิทธิยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งนั้นได้ เนื่องจากไม่ถือเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา
• ผลทางกฎหมาย: หากศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่ามีเหตุผลสมควรและสั่งรับอุทธรณ์ที่ยื่นเกินกำหนดไว้นั้น ย่อมถือว่าเป็นอุทธรณ์ที่ชอบด้วยกฎหมาย