การบรรเทาทุกข์ชั่วคราว หมายถึง การขอให้ศาลมีคำสั่งกำหนดมาตรการหรือวิธีการคุ้มครองอย่างใดอย่างหนึ่ง เพื่อบรรเทาทุกข์ชั่วคราวก่อนการพิพากษาหรือกำหนดวิธีการเพื่อคุ้มครองประโยชน์ของผู้ขอในระหว่างการพิจารณา หรือเพื่อบังคับตามคำพิพากษา

     ผู้ฟ้องคดีหรือคู่กรณีจะยื่นคำขอได้ก็ต่อเมื่อเป็นกรณีที่มีการฟ้องคดีต่อศาลปกครอง ด้วยเหตุอื่นที่นอกเหนือไปจากการฟ้องคดีเพื่อขอให้เพิกถอนกฎหรือคำสั่งทางปกครอง

     จึงเห็นได้ว่าการขอบรรเทาทุกข์ชั่วคราว จะแตกต่างจากการขอทุเลาการบังคับ คือ การบรรเทาทุกข์ชั่วคราวจะต้องเป็นกรณีที่อีกฝ่ายอาจจะก่อให้เกิดความเสียหายให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งได้ไม่ว่าจะโดยสุจริตหรือไม่ก็ตาม ซึ่งต้องเป็นกรณีอื่นที่ไม่ใช่ทุเลาการบังคับตามกฎหรือคำสั่งทางปกครอง ทั้งนี้ หลักเกณฑ์อื่นๆมีลักษณะเช่นเดียวกันกับการขอทุเลาการบังคับ

การที่ศาลจะมีคำสั่งทุเลาการบังคับคดี ศาลต้องเห็นว่า

          1. กฎหรือคำสั่งทางปกครองที่เป็นเหตุฟ้องคดีนั้นน่าจะไม่ชอบด้วยกฎหมาย
          2. การให้กฎหรือคำสั่งมีผลบังคับต่อไปจะทำให้เกิดความเสียหายยากแก่การเยียวยาภายหลังแก้ไขภายหลัง
          3. การทุเลา นั้นจะต้องไม่เป็นอุปสรรคแก่การบริหารงานของรัฐหรือแก่บริการสาธารณะ