เหตุยกเว้นความรับผิด ตามความในตอนท้ายของมาตรา ๕๒๙ ที่ว่า “เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลซึ่งทำอยู่นั้น”

หมายถึงว่า โดยหลักทั้งบิดามารดาและผู้อนุบาลต้องรับผิดหากคนไร้ความสามารถทำละเมิดให้บุคคล อื่นเสียหายต้องรับผิดทันที นอกเสียจากพิสูจน์ได้ว่าได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร เพราะฉะนั้นหน้าที่นำสืบหรือภาระพิสูจน์จึงตกอยู่แก่บิดามารดาหรือผู้อนุบาล ถ้าไม่พิสูจน์ก็ต้องแพ้คดี**