คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5851/2559

ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรค หนึ่ง, 192 วรรค สี่
พ.ร.บ.มาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ.2534 มาตรา 7
พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2550 มาตรา 3

พ.ร.บ.มาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ.2534 มาตรา 7 เป็นกฎหมายพิเศษที่กำหนดโทษให้ผู้กระทำความผิดฐานพยายามต้องระวางโทษเท่ากับความผิดสำเร็จซึ่งเป็นผลร้ายแก่จำเลยทั้งสามเนื่องจากต้องรับโทษสูงขึ้นกว่าการกระทำความผิดขั้นพยายามทั่วๆ ไป เมื่อโจทก์มิได้อ้างมาตรา 7 ตาม พ.ร.บ. ดังกล่าวมาในคำขอท้ายฟ้อง ย่อมไม่อาจนำมาปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามโดยต้องถือว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามบทบัญญัติมาตรานี้ ทั้งยังเป็นการพิพากษาเกินคำขอหรือที่มิได้กล่าวในฟ้องซึ่งต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรคหนึ่ง และวรรคสี่ ประกอบ พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2550 มาตรา 3
___________________________
(วิชิต ลีธรรมชโย-ชำนาญ รวิวรรณพงษ์-ชูชัย วิริยะสุนทรวงศ์)

ศาลจังหวัดนราธิวาส - นายชัชวาล สวัสดิสาระ
ศาลอุทธรณ์ - นายทัศน์พงษ์ เหล่ารักวงศ์

แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

แผนก
(ไม่มีข้อมูล)

หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น
อ2800/2553

หมายเหตุ
(ไม่มีข้อมูล)