รายละเอียดเบื้องต้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๓๖๐๐/๒๕๖๑
             ...ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ยื่นใบลาออกวันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๕๕ ระบุข้อความว่าวันสุดท้ายที่มาทำงาน คือ วันที่ ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๕๕ ถ้าเป็นไปได้ หรือในวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๕๕ การลาออกของโจทก์เป็นการแสดงเจตนาเลิกสัญญาจ้างแรงงานโดยมีเงื่อนไขเริ่มต้นบังคับไว้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๙๑ วรรคหนึ่ง

             ดังนั้น สัญญาจ้างระหว่างโจทก์และจำเลยจะเลิกกันก็ต่อเมื่อถึงกำหนดวันที่ระบุไว้ในใบลาออกคือวันที่ ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๕๕ หรือวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๕๕ แล้วแต่กรณี มิใช่เกิดผลเป็นการเลิกสัญญาจ้างแรงงานในวันที่โจทก์ยื่นใบลาออก

              ระหว่างระยะเวลาที่สัญญาจ้างยังมีผลบังคับอยู่นั้นโจทก์และจำเลยยังคงมีความสัมพันธ์และมีสิทธิหน้าที่ในฐานะลูกจ้างและนายจ้างตามสัญญาจ้างแรงงานอยู่จนกว่าสัญญาจ้างแรงงานจะสิ้นผล

             เมื่อจำเลยมีจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ถึงโจทก์ เมื่อวันที่ ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๕๕ ปลดโจทก์ออกจากตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายผลิตของบริษัทมีผลทันทีเนื่องจากการกระทำที่ไม่สุจริตและพฤติกรรมไร้จรรยาบรรณ ถือว่าจำเลยใช้สิทธิเลิกจ้างโจทก์ในระหว่างสัญญาจ้างแรงงานยังมีผลบังคับอยู่ มิใช่จำเลยใช้สิทธิให้โจทก์ออกจากงานก่อนครบกำหนดตามความประสงค์ของโจทก์ในใบลาออกแต่อย่างใดไม่