รายละเอียดเบื้องต้น

   มาตราที่ออกสอบ ผู้ช่วยผู้พิพากษา ข้อ 6 วิแพ่ง

        มาตรา ๑๔๓ (ออกสอบ ข้อ ๖ ปี ๒๕๕๘ วรรคหนึ่ง) ถ้าในคำพิพากษาหรือคำสั่งใด มีข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยอื่น ๆ และมิได้มีการอุทธรณ์หรือฎีกาคัดค้านคำพิพากษาหรือคำสั่งนั้น เมื่อศาลที่ได้พิพากษาหรือมีคำสั่งนั้นเห็นสมควร หรือเมื่อคู่ความที่เกี่ยวข้องร้องขอ ศาลจะมีคำสั่งเพิ่มเติมแก้ไขข้อผิดพลาด หรือข้อผิดหลงเช่นว่านั้นให้ถูกก็ได้ แต่ถ้าได้มีการอุทธรณ์หรือฎีกาคัดค้านคำพิพากษาหรือคำสั่งนั้น อำนาจที่จะแก้ไขข้อผิดพลาดหรือข้อผิดหลงนั้น ย่อมอยู่แก่ศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา แล้วแต่กรณี คำขอให้แก้ไขข้อผิดพลาดหรือข้อผิดหลงนั้น ให้ยื่นต่อศาลดังกล่าวแล้ว โดยกล่าวไว้ในฟ้องอุทธรณ์หรือฎีกา หรือโดยทำเป็นคำร้องส่วนหนึ่งต่างหาก

        การทำคำสั่งเพิ่มเติมมาตรานี้ จะต้องไม่เป็นการกลับหรือแก้คำวินิจฉัยในคำพิพากษาหรือคำสั่งเดิม

        เมื่อได้ทำคำสั่งเช่นว่านั้นแล้ว ห้ามไม่ให้คัดสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งเดิม เว้นแต่จะได้คัดสำเนาคำสั่งเพิ่มเติมนั้นรวมไปด้วย

คำพิพากษาฎีกาใหม่ (ยังไม่ออกสอบ)

       การแก้ไขคำพิพากษาในคดีอาญาซึ่งบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๐ ให้แก้ไขในเรื่องถ้อยคำที่เขียนหรือพิมพ์ผิดพลาดเท่านั้น หากเป็นเรื่องข้อผิดหลงเล็กน้อย ศาลก็ยังสามารถแก้ไขโดยใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๓ ประกอบวิธีพิจารณา ความอาญา มาตรา ๑๕

       คำพิพากษาฎีกาที่ ๗๖๑๘/๒๕๖๐*** ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๐ บัญญัติให้แก้ไขคำพิพากษาซึ่งอ่านแล้วได้เฉพาะถ้อยคำที่เขียนหรือพิมพ์ผิดพลาดเท่านั้น มิได้บัญญัติรวมถึงการแก้ไขกรณีมีข้อผิดหลงเล็กน้อยไว้เหมือนดังเช่น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๓ ดังนี้ แม้คดีจะถึงที่สุดไปแล้ว แต่จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอให้ศาลแก้ไขโดยลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยที่ ๑ และปรับลดโทษให้จำเลยทั้งสองด้วยเท่ากับว่าจำเลยทั้งสองร้องขอให้ศาลมีคำสั่งเพิ่มเติมแก้ไข ข้อผิดพลาดนั้นให้ถูกต้องและคดีขึ้นสู่ศาลฎีกาแล้ว ศาลฎีกามีอำนาจแก้ไขข้อผิดหลงนั้น ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๓ ประกอบประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕ เพราะมิใช่เป็นการกลับหรือแก้คำวินิจฉัยในคำพิพากษาเดิม ปัญหาเรื่องการไม่ลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยที่ ๑ และปัญหาเรื่อง การกำหนดโทษให้จำเลยทั้งสองไม่ถูกต้องดังกล่าวเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกา ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๕ วรรคสอง ประกอบมาตรา ๒๒๕   (อ่านต่อ...)