รายละเอียดเบื้องต้น

           ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยเฉพาะข้อหา "ครอบครองยาเสพติด" และยกฟ้องข้อหา "ครอบครองเพื่อจำหน่ายและพยายามจำหน่าย" เนื่องจากพยานหลักฐานโจทก์มีข้อพิรุธและขัดแย้งกันในสาระสำคัญ

ข้อเท็จจริงและคำให้การ

• ฟ้องของโจทก์: จำเลยครอบครองยาบ้า 10 เม็ด (0.76 กรัม) เพื่อจำหน่าย และพยายามจำหน่าย (ล่อซื้อ 800 บาท)

• คำให้การจำเลย: รับสารภาพว่า "ครอบครอง" จริง แต่ปฏิเสธข้อหา "เพื่อจำหน่าย" และ "พยายามจำหน่าย"

จุดอ่อนของพยานหลักฐานโจทก์ (เหตุผลที่ศาลยกฟ้องข้อหาจำหน่ายฯ)

• ประจักษ์พยานขัดแย้งกันเอง: พยานตำรวจชุดจับกุม 2 ปาก เบิกความขัดแย้งกันในข้อเท็จจริงสำคัญหลายประการ เช่น ตำแหน่งที่นั่งของสายลับในรถ, การใช้โทรศัพท์ติดต่อขณะซุ่มรอ, จุดที่จอดรถซุ่มรอ และพฤติการณ์ของจำเลยก่อนถูกจับกุม

• ไม่มีพยานเอกสารสนับสนุน: ไม่มีการนำส่งสำเนารายงานประจำวันเกี่ยวกับธนบัตรล่อซื้อเข้าสู่สำนวน แม้พยานตำรวจจะอ้างว่าได้ถ่ายสำเนาและลงบันทึกประจำวันไว้แล้วก็ตาม

• ขาดพยานวัตถุเชื่อมโยง: โจทก์ไม่ได้นำพยานหลักฐานการโทรศัพท์ติดต่อระหว่างสายลับกับจำเลย หรือภาพถ่าย/คลิปวิดีโอขณะล่อซื้อมาแสดงต่อศาล

• ผลทางกฎหมาย: เมื่อพยานหลักฐานโจทก์มีข้อบกพร่อง ศาลจึงยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลย ฟังได้เพียงว่ามีไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต (ศาลสั่งคืนโทรศัพท์ของกลาง เพราะไม่มีหลักฐานว่าใช้ในการจำหน่ายยาเสพติด)

รายละเอียดคำพิพากษา (เฉพาะข้อหาครอบครองฯ)

ศาลปรับใช้ พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 (กฎหมายเก่า) และประมวลกฎหมายยาเสพติด (กฎหมายใหม่) ผสมผสานกันในส่วนที่เป็นคุณแก่จำเลยมากที่สุดตาม ป.อ. มาตรา 3