รายละเอียดเบื้องต้น

หากศาลให้ชําระค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์เพิ่ม หากไม่เห็นด้วยทำอย่างไร?

แนวปฏิบัติ

         ๑. หากศาลให้ชําระค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์เพิ่ม เป็นคําสั่งในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๖ ประกอบ มาตรา ๒๔๖

         ๒. แม้ไม่เห็นด้วยกับคําสั่งนั้นและได้ยื่นคําโต้แย้งไว้เพื่อการใช้สิทธิฎีกาแล้วก็ตาม

         ๓. แต่ก็ยังมีหน้าที่ที่จะต้องปฏิบัติตามคําสั่งดังกล่าวเพื่อที่ศาลอุทธรณ์จะได้พิจารณาชี้ขาดตัดสินอุทธรณ์ของต่อไป และ

         ๔. หากยังติดใจ ปัญหาเรื่องค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ว่าคําสั่งศาลอุทธรณ์ที่ให้ชําระค่าขึ้นศาลเพิ่มไม่ถูกต้อง ก็มีสิทธิฎีกาได้ภายหลังศาลอุทธรณ์มีคําพิพากษาแล้ว

คําพิพากษาฎีกาที่เกี่ยวข้อง

            คําพิพากษาฎีกาที่ ๑๔๒๗/๒๕๕๘ คําสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ให้โจทก์ชําระค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์เพิ่มตามราคาทรัพย์สินที่พิพาท เป็นคําสั่งในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๖ ประกอบ มาตรา ๒๔๖ แม้โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคําสั่งนั้นและได้ยื่นคําโต้แย้งไว้เพื่อการใช้สิทธิฎีกาแล้วก็ตาม แต่โจทก์ก็ยังมีหน้าที่ที่จะต้องปฏิบัติตามคําสั่งดังกล่าวเพื่อที่ศาลอุทธรณ์จะได้พิจารณาชี้ขาดตัดสินอุทธรณ์ของโจทก์ต่อไป และหากโจทก์ยังติดใจ ปัญหาเรื่องค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ว่าคําสั่งศาลอุทธรณ์ที่ให้โจทก์ชําระค่าขึ้นศาลเพิ่มไม่ถูกต้อง โจทก์ก็มีสิทธิฎีกาได้ภายหลังศาลอุทธรณ์มีคําพิพากษาแล้ว การที่โจทก์เพียงแต่ยื่น คําโต้แย้งคําสั่งดังกล่าวโดยไม่นําค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์มาชําระเพิ่มตามคําสั่งของศาลอุทธรณ์ เป็นการเพิกเฉยไม่ดําเนินคดีภายในระยะเวลาที่ศาลเห็นสมควรกําหนดไว้เพื่อการนั้น เป็นกรณีที่ถือได้ว่าโจทก์ทิ้งฟ้องอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๔ (๒) ประกอบมาตรา ๒๔๖