รายละเอียดเบื้องต้น

         สามี ภริยา ที่มีข้อโต้แย้งเรื่องกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน ตกลงทําสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ให้แก่บุตรของตน เป็นสัญญาเพื่อประโยชน์ของบุคคลภายนอก

        คําพิพากษาฎีกาที่ ๑๒๕๔/๒๔๙๓ สามีภริยาทําหนังสือขึ้นฉบับหนึ่งระบุไว้ว่า เป็นสัญญาประนีประนอมเพื่อ ระงับข้อพิพาทเรื่องเรือนและสวนยางไม่ให้ต้องเป็นความกันในโรงศาลโดยตกลงโอนกรรมสิทธิ์สวนแปลงนั้นให้บุตร ๒ คน ๆ ละส่วนนับแต่วันทําสัญญาแม้จะมีข้อความว่าให้บุตรทั้งสองเข้าถือสิทธิครอบครองได้ต่อเมื่อสามีภริยาตายแล้วทั้งสองคน ก็ถือได้ว่าเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๘๕๐ และเป็นสัญญาซึ่งคู่สัญญาตกลงจะชําระหนี้แก่บุตรซึ่งเป็นบุคคลภายนอก บุตรจึงมีสิทธิจะเรียกชําระหนี้จากคู่สัญญาได้ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๗๔ วรรคต้น และเมื่อบุตรได้แสดงเจตนาถือเอาประโยชน์จากสัญญานี้แล้ว สิทธิของบุตรก็เกิดขึ้นแล้วตามวรรคสอง บุตรย่อมฟ้องขอให้ปฏิบัติตามสัญญานั้นได้