รายละเอียดเบื้องต้น

วิชากฎหมายล้มละลาย (สนามใหญ่)

 ข้อ 2.
           เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2541 นายสมชายเบิกเงินเกินบัญชีตามสัญญา เงินกู้จากธนาคารนครไทย จำกัด (มหาชน) โดยมีนายสมศักดิ์ เป็นผู้ค้ำประกันและต้องชำระหนี้เงินกู้ภายในวันที่ 15 ตุลาคม 2542 ต่อมาวันที่ 1 ธันวาคม 2541 นายสมชายถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด เนื่องจากเป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว และนายสมชายได้ทำการขอประนอมหนี้ก่อน ล้มละลายในวันที่ 15 ธันวาคม 2541 ซึ่งที่ประชมเจ้าหนีได้มีมติพิเศษยอมรับคำขอประนอมหนี้ของนายสมชาย และศาลมีคำสั่งเห็นชอบ
           ข้อเท็จจริงปรากฏต่อมาว่า ในวันที่ 5 มกราคม 2542 นายสมศักดิ์ถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด เนื่องจากเป็นผู้มีหนี้ลนล้นพ้นตัว ธนาคารนครไทย จำกัด (มหาชน) ในฐานะเจ้าหนี้ของนายสมชาย ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีของนายสมศักดิ์ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ใน ฐานะนายสมศักดิ์ เป็นผู้ค้ำประกันหนี้นายสมชายในวันที่ 15 มกราคม 2542 เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิเสธคำขอรับชำระหนี้ของธนาคารนครไทย จำกัด (มหาชน) โดยอ้างว่า นายสมชายยื่นคำขอประนอมหนี้ก่อนล้มละลาย และศาลมีคำสั่งเห็นชอบแล้ว ทำให้นายสมศักดิ์ผู้ค้ำประกันหลุดพ้นจากความรับผิด จึงไม่มีหนี้ตามสัญญาค้ำประกันที่นายสมศักดิ์ต้อง
 ชำระ เพราะนายสมชายยังไม่ผิดนัดชำระหนี้
           ดังนี้ ท่านเห็นว่าข้ออ้างของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดังกล่าวข้างต้นฟังไม่ขึ้น หรือไม่ เพราะเหตุใด

ธงคำตอบ
           ข้ออ้างของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฟังไม่ขึ้น กล่าวคือ ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 59 แม้หนี้ของนายสมชายจะระงับไปแล้วด้วย การประนอมหนี้ หาทำให้ผู้ค้ำประกันของนายสมชาย คือนายสมศักดิ์ หลุดพ้นจากความรับผิด
 ต่อเจ้าหนี้ของนายสมชาย และหนี้ตามสัญญาค้ำประกันของนายสมศักดิ์ เป็นหนี้ที่เกิดขึ้นก่อนวันที่มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด แม้จะยังไม่ถึงกำหนดชำระในขณะนั้น เพราะนายสมชายยังไม่ผิดนัดก็ตาม ธนาคารนครไทย จำกัด (มหาชน) ก็ต้องยื่นขอรับชำระหนี้ตามมูลหนี้สัญญาค้ำประกันในคดีล้มละลายภายในกำหนดเวลา 2 เดือน นับแต่วันโฆษณาคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 27, 91 และ 94 เมื่อธนาคารนครไทย จำกัด (มหาชน) ยื่นคำขอรับชำระหนี้ภายในเวลา 2 เดือน นับแต่วันโฆษณาคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ต้องรับคำขอรับชำระหนี้ของธนาคารนครไทย จำกัด (มหาชน)